همه ما داستان های زیادی را شنیده ایم و مقالات  متعددی را در باره  شادکامی/نشاط  خوانده ایم اما  دیروز  من برای اولین بار این  خبر را از رادیو شنیدم   یک داستان 72 ساله است  در سال 1937
اغاز شده است و به  268 دانشجوی سال دوم دانشگاه هاروارد مربوط می شود  که در مطالعه مربوط به اندازه گیری  فرمولی  از عشق و کار و سازگاری برای زندگی خوب  شرکت کردند بسیاری از آن افراد ممکن است در حال حاضر در قید حیات نباشند ممکن است علم هرگز قادر به گزارش نتایج یک چنین  مطالعه  طولانی مدتی در باره شادکامی نباشد  درس های زیر از این مطالعه برگرفته شده است

---

اول. یک خروجی داشته باش
 چون  دریچه سالمی برای ترس های  و اضطراب ها و کشمکش های خود نداشتند شادترین افراد در این مطالعه کسانی بودند که  خروجی سالمی برای خود  داشتند نوعدوست بودند یا  حس زیادی از شوخ طبعی داشتند یک شخص بدون روحیه شوخ طبعی مانند واگن بدون  فنر است با هر ریگی در جاده تلوتلو می خورد

---

دوم. خودت را خیلی جدی نگیر

---

سوم.  شادی را می توان به اشتراک گذاشت