یک کودک بی نظم و نچسبی است که اکثر مواقع طوری رفتار می کند که انگار 3-2 ساله است.

دکتر پت اسپانگین متخصص کودکان می گوید "لوس شدن بدین معنا است که علی رغم سخت گیری در مورد رفتار کودک از جانب والدین، او از خودراضی و سرسخت بار بیاید."

* از دستورات پیروی نمی کند یا

  * به هر چیزی اعتراض می کند.
 
* تفاوت بین نیاز و خواسته هایش را نمی داند.

  * اصرار به داشتن هر چیزی برای خود دارد.

  * تقاضاهای بیش از اندازه یا نادرست دارد.

  * احترام به جا و درستی به دیگران نمی گذارد.

  * در برابر محرومیت مقاومت اندکی دارد.

  * نالیدن مکرر یا قهرهای مکرر.

  * شکایت مداوم از خسته شدن.

چرا كودكان‌ لوس‌ مي ‌شوند؟
‌ روش ‌هاي‌ غيرقابل‌ قبول‌ والدين‌ به‌ لحاظ‌ تربيتي‌ است؛

والدين‌ محبت‌ كنندهِ افراطي‌ كه‌ معيارهاي‌ تربيتي‌  روش‌هاي‌ يادگيري‌ را در نظر نمي‌ گيرند.

چقدر طول می کشد؟
اگر کودک با همین شیوه تربیت شود وقتی به سن مدرسه رسید والدین و بچه های دیگر را ازار می دهد. تا جایی که حتی تحمل انها برای والدین هم مشکل میشود.

بطور کلی یک بچه لوس از هر لحاظ به یک فرد ضعیف در جامعه تبدیل میشود.

علامت های کودک لوس
1. کودک شما وقتی چیزی می خواهد گریه می کند یا فریاد می زند.
2. کودک شما خود را در کف اتاق پرت کرده و از بلند شدن امتناع می کند.
3. کودک شما کج خلقی می کند و حتی شما را می زند وقتی که او را تنبیه می کنید.
4. کودک شما وقتی که از او سوال می کنید شما را نادیده می گیرد.
5. کودک شما نسبت به همسالان و بزرگترها گستاخ است.
6. کودک سهیم بودن را دوست ندارد.
7.به چیزهای دیگران حسادت می کند
و حتی موقعی که آن را بدست می آورد راضی نمی باشد.
8. کودک نمی خواهد به رختخواب برود.

بچه ها خودشان نمی فهمند لوس هستند. آنها در نتیجه زیاد رودادن والدین لوس می شوند. اگر شما در لوس کردن بچه مقصر هستید این جا چیزهایی وجود دارد که شما می توانید انجام دهید:

1. در برابر رفتارهای خوب جایزه  دهید و در برابر رفتار بد تنبیه کنید.

2. اگر بچه شما برای چیزی فریاد می زند آن را ندهید و به جای آن چیزدیگری را بدهید. 

3. اگر بچه شما موقع قهر کردن خود را کف اتاق پرت می کند او را گرفته و به اتاقش ببرید تا وقتی که آرام شود.

 4. وقتی بچه شما، شما را نادیده می گیرد او را در گوشه ی اتاق یا برای مدتی در بیرون بگذارید تا زمانی
که از گستاخی خود معذرت خواهی کند.

5. اگر بچه شما از قسمت کردن چیزی امتناع می کند با روش هایی حریص بودن او را رد کنید.

6. اگر اتاق بچه شما نامرتب است اجازه ندهید بیرون آید تا زمانی که آن را مرتب کند.

7. بچه را وادار به، به موقع خوابیدن کنید و نگذارید هر زمانی بخوابد.

  8. هنگامی که کودک کار درستی را انجام می دهد به او اجازه بدهید و از او تعریف کنید.

9. نیکوکاری را به بچه هایتان آموزش دهید.

پیشگیری:

سن مناسبی را برای ایجاد محدودیتها انتخاب کنید.

بزرگتر ها باید محیط امنی برای بچه هایشان ایجاد کنند.

برای ایجاد نظم باید از سنی شروع کرد که بچه شروع به چهار دست و پا رفتن میکند تا زمانی که خودش بتواند خودش را کنترل کند و نظم و ترتیب را ایجاد کند.

اگر بچه شما همه اوقات شما را دوست داشته باشد شما پدر و مادر خوبی نیستید  از او بخواهید از قوانین مهم پیروی کند.

ولی در بعضی مواقع باید به کودک خود حق انتخاب داد.

قوانین مهم نباید بیش از 10 تا 12 تا باشد

توقع کودک خود از گریه را بشناسید

بین نیازها و خواسته های کودک خود فرق بگذارید.

اگر گریه کودک برای نیاز است فورا نیازش رارفع کنید.

گریه ناشی از کج خلقی کودک باید نادیده گرفته شود.

کودک را بخاطر گریه کردن تنبیه نکنید.

اجازه ندهید که برای انجام کاری کج خلقی کند.

کودک گاهی اوقات از گریه بعنوان وسیله ای برای تبدیل نه والدین به بله استفاده میکند.

به کج خلقی های کودک بی اعتنایی کنید و تسلیم نشوید

انضباط را در تمام مواقع اجرا کنید.

اجرای نظم و قانون در صورتی که کودک شما بداخلاق باشد بسیار سخت است.

محدودیت ها را حتی در تفریحات به او یاداوری کنید.

از مجادله با کودک خود اجتناب نمایید.

از اختیار خود در خانواده خود کم نکنید

با کودک  2 یا 3 ساله در مورد قوانین زیاد صحبت نکنید 

کودک در سن 4 سالگی برای انجام ندادن وظیفه خود دلیل می آورد

درسال های اولیه مدرسه کودک مشتاق بحث در مورد قوانین می شود

با شروع سن 14 یا 16 سالگی او می تواند مثل یک بزرگسال در این مورد بحث کند

به کودک خود بیاموزید که با  خستگی کنار بیاید 

 کودک  باید یاد بگیرد خود را سرگرم کند

به کودک وظایفی محول کنید تا انجام بدهد

برای یادگیری نقش های اجتماعی می توانید او را به یک مهدکودک  بفرستید

به کودک خود صبر کردن بیاموزید

صبر کردن به کودک کمک می کند تا در مشکلات تصمیم گیری صحیح بکند

گاهی اوقات برای انجام در خواست کودک خود چند دقیقه او را منتظر بگذاربد

کودک خود را از چالش طبیعی زندگی نجات ندهید

این چالش ها فرصتی برای یاد گیری حل مشکل هستند

همیشه در دسترس باشید و کودک خود را حمایت کنید اما به  او کمک نکنید، اومی تواند خودش موقعیت ها را کنترل کند
کودک خود بیش از حد تشویق نکنید

کودک خود را به خاطر رفتار خوب و پیروی از قوانین تشویق کنید اما نه  بیش از حد زیراتشویق بیش از حد
 باعث وابستگی زیاد کودک می شود

به کودک خود بیاموزید به حقوق بزرگتر ها احترام بگذارد

کیفیت و کمیت زمان سپری شده با کودک مهم است

رفتارهايي‌ كه‌ از كودكان‌ سر مي ‌زند و در واقع‌ سبك‌ زندگي‌ آنان‌ را نشان‌ مي ‌دهد، آموختني‌ و اكتسابي‌ است.

آن‌ چه‌ در مورد شخصيت، عادات، تجربيات‌ و يادگيري‌ كودكان‌ مشاهده‌ مي‌ كنيم، همه‌ نشأت ‌گرفته‌ و تأثيرپذير از محيط‌ زندگيشان‌ است.

روش‌هايي‌ كه‌ والدين‌ در قبال‌ فرزندان‌ اعمال‌ مي‌كنند، از جمله‌ روش‌هاي‌ تشويقي‌ و تنبيهي، قوانين‌ و مقررات‌ در خانواده، نحوه‌ اجراي‌ قوانين‌ خانواده، انعطاف‌ داشتن، سختگير، قاطع‌ و يا تسليم‌ شونده‌ بودن‌ در ساخت‌ فكري‌ كودكان‌ و رفتارهاي‌ آنان‌ بسيار مؤثر است.

ترجمه: صفیه پاکروان فر - نگارین اکبری،  واحد درسی پرستاری کودکان یک، گرگان