لوپوس اریتماتوی نوزادی يك اختلال نادر است كه به علت انتقال اتو آنتي بادي هاي مادري به جفت بوجود مي آيد. تنها در یک درصد از شيرخوارانی كه اتو آنتي بادي هاي مادري در آنها مثبت است لوپوس نوزادی به وجود مي آيد. بيشترين تظاهرات باليني در قلب، كبد و پوست است. تعدادي از شير خوار ممكن است ناهنجاري هاي خوني هم داشته باشند. بيشتر مادران در طول وضع حمل سالم اند و علامتي از لوپوس اريتماتوس يا ساير اختلالات كلاژن عروقی ندارند. مادران كودكان دچار لوپوس اریتماتوی نوزادی ممكن بعدها، فرم آتیپیک بهجای تصویر کلاسیک لوپوس اریتماتوی سیستماتیک را یا سایر اختلالات بافت همبند را بروز دهند. اگر مادري اتو آنتي بادي آنتی Ro یک کودک با لوپوس نوزادی داشته باشد بروز آن در حاملگي هاي بعدي تقريبا 25 درصد است. بروز بلوک قلبی مادرزادی در شيرخواران مبتلا به لوپوس اریتماتو نوزادی 15 تا 30 درصد است.

مادر ايمونوگلوبولين جی اتوانتی بادی های علیه Ro یا SSA، La یا SSB، و U1-RNP یا یو-وان ریبونوکلئوپروتئین   توليد مي كند و به صورت غيرفعال به جفت منتقل مي شوند. وجود آنتي بادي هاي مادري علیه RO و  La و  یو-وان ریبونوکلئوپروتئین در جفت خطر تولد نوزادی با لوپوس اریتماتو را افزايش مي دهد. اين اتوآنتي بادي ها ممكن است تنها يا تركيبي باشند. اگرچه تقريبا در 95 درصد از بيماران آنتی RO وجود دارد. مادراني كه نوزاد مبتلا به این بیماری را دارند ممکن است دچار یکی از اختلالات اتوایمون از قبیل لوپوس اریتماتوی سیستماتیک، سندرم شوگرن يا آرتريت روماتوئيد باشند.