بيمار آقايي 23 ساله كه با درد شكم در تاريخ 2 اردی بهشت 88 به بخش اورژانس مراجعه نموده است. طبق اظهار نظر وي از ديروز بي اشتها بوده و حالت تهوع داشته است. در معاينات باليني علامت روزوينگ مثبت و ريباند تندرنس شكم يافت شد. تعداد گلبول های سفید بیمار به نوزده هزار رسيده بود. تشخيص آپانديسيت داده شد و در سرويس جراح عمومي قرار گرفت. بيمار به بخش منتقل شده و روز بعد تحت عمل آپاندكتومي قرار گرفت. در ساعت 13 از اتاق عمل تحويل گرفته شد. پوزيشن بيمار در بخش به صورت نيمه نشسته بوده و تا هوشياري كامل ناشتا بود. دستور پزشك براي وي آمپول كفلين هر شش ساعت و آمپول پتدين در صورت درد بود. ناحيه عمل از لحاظ خونريزي و عفونت توسط پرستار به طور مرتب چك مي شد. پانسمان به صورت روزانه تعويض مي شد. بيمار در روز پنج اردی بهشت از بيمارستان ترخيص گرديد.
آپانديس
يك زائده انگشت مانند و كوچك بوده كه به سكوم درست در زير دريچه ايلئوسكال متصل مي شود. به دليل اينكه به طور نا كافي تخليه مي گردد و مجراي آن كوچك است،احتمال مسدود شدن وعفونت آن زياد است. آپانديسيت شايعترين علت التهاب حاد در يك چهارم پائين و راست حفره شكم بوده و شايعترين علت جراحي اورژانس شكم است.مردان نسبت به زنان بيشتر گرفتار شده و نوجوانان بيشتر از بالغين مبتلا ميشوند. بيشترين ميزان بروز آن در سنين 10 تا 30 سالگي مي باشد
پيچ خوردگي يا انسداد آپانديس باعث تورم ديواره و افزايش فشار داخل مجرا و درد پيشرونده و شديد در شكم مي شود كه طي چند ساعت تبديل به دردي موضعي در ناحيه RLQ مي گردد. سپس آپانديس ملتهب با چرك پر مي شود. در آپانديسيت درد در ناحيه RLQ همرام با تب خفيف، تهوع و گاهي استفرغ و كاهش اشتها شايع است. درد ناحيه مك بورني، ريباند تندرنس و علامت روزوينگ مثبت نيز وجود دارد. تجمع آپانديس در پشت سكوم، درد و حساسيت در لمس در ناحيه كمر را باعث مي شود. قرار گرفتن نوك آپانديس در ناحيه لگن، باعث درد ناحيه در معاينه ركتوم خواهد شد و نيز درد هنگام دفع، نشان وجود نوك آپانديس بر روي ركتوم است و درد در هنگام ادرار كردن دلالت بر اين دارد كه نوك آن در نزديكي مثانه واقع شده است. پاره شدن آپانديس باعث درد منتشر و نفخ به دنبال ايلئوس فلجي مي گردد. سوراخ شدن آپانديس مهمترين عارضه آن است كه منجر به آبسه يا پريتئونيت مي شود.سراخ شدن معمولا در 24 ساعت بعد از شروع درد رخ خواهد داد و با تب 1/37 يا بيشتر،ظاهري بدحال و درد و حساسيت در لمس خود را نشان مي دهد.
تشخيص آپانديسيت بر اساس يك معاينه جسمي كامل و يافته هاي آزمايشگاهي و راديولوژي صورت مي گردد. CBC نشانگر افزايش WBC خواهد بود كه اين افزايش ممكن است از 10000 تجاوز كند و تعداد نوتروفيلها به بيش از 75درصد افزايش يابد. در عكس برداري از شكم و اولتراسونوگرافي ممكن است وجود يك توده متراكم در ربع تحتاني راست يا اتساع موضعي روده مشاهده مي شود.
با محرز شدن آپانديسيت درمان قطعي جراحي است. آپاندكتومي هر چه سريعتر براي كاهش خطر سوراخ شدن احتمالي انجام مي شود. بعد از جراحي بيمار در پوزيشن نيمه نشسته قرار مي گيرد و براي تسكين درد از يك مخدر استفاده مي شود. در صورت تحمل معمولا مايعات خوراكي داده مي شود. در صورت وجود كم آبي در مرحله قبل از عمل از محلول هاي وريدي استفاده مي شود.در طول زمان بستري در بخش به وي نحوه مراقبت از خط بخيه و فعاليت بيمار و نيز زمان كشيده بخيه ها توسط جراح به وي آموزش داده مي شود. ناحيه عمل از لحاظ خونريزي توسط پرستار چك مي شود. در هنگام ترخيص از بيمارستان بايد در مورد مراقبت از زخم و تعويض پانسمان يا شستشوي زخم به وي و خانواده او آموزش داده مي شود.
منبع:
كتاب برونر و سودارث مبحث گوارش
كتاب جراحي شوارتز
كتاب درسنامه جامع پرستاري تاليف ميترا ذوالفقاري
ميثم محمد رضايي. دانشجوی کارشناسی ناپیوسته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گلستان
بسم الله الرحمن الرحیم