گزارش مورد
در تاریخ ... تحت سونوگرافی شکمی قرار گرفت که در ان کبد، طحال و کلیه ها اکوی نرمال داشتند. بیمار کاهش سطح هوشیاری داشت و پاسخ کلامی نداشت و حتی به تحریکات دردناک فقط اخم می کرد. پاسخ مردمک ها به نور ارام بود. بیمار همچنان تب دار بود و در ته حلق کونژنکتیویت و در کام نرم هم یک اولسر داشت. پونکسیون کمری در دو نوبت انجام شد و کشت ان بعد از 24 و 72 ساعت منفی بود.
در دانسیتومتری مشخص شد که مهره ها نرمال بودند ولی ناحیه ی مشکوک به اسپاینابیفیدا در مهره های کمری دیده می شد.
تست PCR جهت بررسی وجود ویروس هرپس سیمپلکس ویروس در این بیمار انجام شد که نتیجه ی ازمایش منفی بود.
دارو هایی که بیمار در منزل دریافت می کرد شامل این دارو ها بود:
1. هر هفته یک امپول سینووکس
2. یک عدد والپرات سدیم هر دوازده ساعت
3. شربت مولتی ویتامین،
4. شربت ایبوپروفن هر هشت ساعت سه سی سی
شرح ازمایشات بیمار در زیر امده است:
............. حذف شده است ................
دارو هایی که بیمار در طی بستری دریافت می کرد شامل این موارد بود:
1. یک دوم امپول سینووکس، به صورت عضلانی، هر شش ساعت
2. آمپول دگزامتازون 0.2 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن، هر شش ساعت
3. ایمونوگلوبین داخل وریدی ،15 گرم، به صورت انفوزیون
4. قرص لومینال یک عدد در روز
5. امپول دیازپام در صورت تشنج
6. یک دوم امپول فنوباربیتال روزانه
انتی بیوتیک هایی که بیمار در طول بستری دریافت می کرد شامل سفتریکسون، مروپنم و کلیندامایسین بود.
به دنبال بستری و دریافت داروهای کنترل کننده ی مولتیپل اسکلروزیس و انتی بیوتیک ها، حال عمومی و وضعیت حسی حرکتی بیمار بهبود یافت، بنابراین با بهبود ازمایشات بعد از تقریبا یک ماه بستری، بیمار از بیمارستان مرخص شد.
یک بیماری مربوط به سیستم عصبی و نخاعی است که روی مغز و طناب نخاعی تاثیر می گذارد. وقوع آن در دوران کودکی نادر است، اما بعداً به سرعت شیوع آن افزایش مییابدتا در حوالی 30 سالگی به حداکثر میرسد و همچنان شیوع آن تا دهة چهارم عمر بالا میماند و سپس سریعاً کاهش مییابد به طوری که مولتیپل اسکلروزیس پس از شصت سال، به ندرت رخ میدهد. به دلیل فاکتورهای هورمونی و سیستم ایمنی بروز بیماری مولتیپل اسکلروزیس در زنان دو تا سه برابر مردان است. معمولاً مولتیپل اسکلروزیس در طبقات اجتماعی- اقتصادی بالا بیشتر دیده میشود. دلیل این بیماری ناشناخته است ولی پزشکان معتقدند که این یک بیماری اتوایمیون است و در طی ان غشای میلین که نقش حمایتی و حفاظتی از سلول های عصبی را دارد، اسیب می بیند. در پی این اسیب سرعت عبور پیام عصبی در سلول عصبی کاهش می یابد و ارتباط بین مغز و بدن مختل می شود.
شایعترین سن بروز این بیماری 40-20 سال است ولی ممکن است در هر سنی ایجاد شود. اگرچه مولتیپل اسکلروزیس معمولا در بزرگسالان اتفاق می افتد ولی ممکن است در سنین کودکی و نوجوانی نیز اتفاق بیافتد. گرچه این بیماری در کودکان خیلی ارام تر پیشرفت می کند ولی ممکن است نسبت به بزرگسالان ناتوانی های بیشتری را ایجاد کند.
بیماری مولتیپل اسکلروزیس یک التهاب در سیستم ایمنی است. انان در مورد علت اصلی این بیماری مطمئن نیستند ولی یکی از تئوری های رایج در مورد علت ابتلا به این بیماری تاکید به وجود یک ویروس یا یک نقص ژنتیکی می کند. محققان معتقدند که شاید عوامل ارثی، تغذیهای و محیطی در آن دخیل باشند. اما نظریههایی برای پیدایش مولتیپل اسکلروزیس ارائه شده است. قابل قبول ترین تئوری در مورد علت بیماری مولتیپل اسکلروزیس را یک مکانیسم خود ایمنی میدانند، به این نحو که یک فاکتور محیطی نظیر عفونتهای ویروسی سبب تحریک سیستم ایمنی بدن و تشکیل آنتی بادی بر علیه میلین بافت عصبی شده، در نتیجه میلین اعصاب از بین رفته و منجر به بروز علائم عصبی میشود. مطالعات نشان می دهد که بعضی از فاکتور های جغرافیایی موجب شیوع بیشتر این بیماری در یک منطقه می شود. مولتیپل اسکلروزیس معمولا در بالغین اتفاق می افتد ولی تحقیقات نشان می دهد که این بیماری در بین کودکان و نوجوانان نیز افزایش یافته است. احتمالا بیشتر کودکان مبتلا تشخیص داده نشده اند. علائم و نحوه ی این بیماری در کودکان با بزرگسالان متفاوت است. در ابتدا بیمار تقریبا" هیچگونه علائم پزشکی ندارد، اما پس از گذشت چند سال بیماری بروز پیدا میکند. علائم عصبی در بیماری مولتیپل اسکلروزیس به دلیل درگیری قسمتهای مختلف دستگاه عصبی مرکزی متنوع میباشد. به خاطر ماهیت بیماری و درگیری قسمتهای مختلف سیستم عصبی و نیز دخالت عوامل جغرافیایی در چگونگی تظاهر بیماری، علائم و بویژه اولین علامت شروع بیماری متنوع و شدت آن نیز متغیر خواهد بود، بنابراین در بیماری مولتیپل اسکلروزیس هیچگاه یک فرم کلاسیک و ثابت و مشخص نمیتوان یافت. چون در مولتیپل اسکلروزیس عصب بینایی، ساقه مغز، مخچه و نخاع بیشتر درگیر میشوند، تظاهرات بالینی ناشی از ضایعات در این قسمتها میباشد. پیشرفت حاد و سریع در این بیماری به ندرت دیده میشود و در بیشتر مبتلایان سیر بیماری خوش خیم بوده و علائم آنقدر خفیف هستند که حتی به پزشک هم مراجعه نمیکنند.
بی اختیاری در دفع ادرار و مدفوع،اشکال در راه رفتن، تغییرات بینایی، اسپاسم عضلانی، لرزش، اختلالات حسی مانند:احساس سوزن سوزن شدن و یا بی حسی می باشد.
یکی از درمان هایی که در مورد ام اس بکار می رود استفاده از داروهای تعدیل کنند ی سیستم ایمنی است این داروها ، پنج نوع اند: 1
1-اینترفرون بتا-1 با نام تجاری اونکس،سینووکس،رسیجن و ربیف
2-اینترفرون بتا-1 با نام تجاری بتاسرون و بتافرون
3-گلاتیرامراستات با نام تجاری کوپاکسول
4-میتوکسانترون که یک ساپرس کننده ی سیستم ایمنی است و در شیمی درمانی سرطان هم استفاده می شود.
5-انتی بادی مونوکلونال.
گلاتیرامر استات به صورت تزریق عضلانی، یک بار در هفته تجویز می شود و اونکس هم به صورت انفوزیون یک بار در ماه تجویز می شود. تمام این داروها در تعدیل تعداد حملات عود و فروکش کننده ی این بیماری مفید هستند میتوکسانترول نسبت به سایر داروهای تعدیل کنده ی سیستم ایمنی قویتر است ولی به دلیل عوارض ثانویه ی ان از این دارو در درمان طولانی مدت استفاده نمی شود. درمان با اینترفرون در اولین حمله ی بیماری، شانس گسترش علائم ام.اس را در فرد مبتلا به این بیماری کاهش می دهد
بیماری مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری اتوایمیون می باشد، این بیماری در کودکان نسبت به بزرگسالان خیلی ارام تر پیشرفت می کند ولی ممکن است نسبت به بزرگسالان ناتوانی های بیشتری را ایجاد کند.علائم مولتیپل اسکلروزیس در کودکان ممکن است شامل: بی اختیاری در دفع ادرار و مدفوع،اشکال در راه رفتن، تغییرات بینایی،اسپاسم عضلانی، تشنج، لرزش، اختلالات حسی مانند:احساس سوزن سوزن شدن و یا بی حسی باشد. یکی از درمان ها دراین بیماران استفاده از داروهای تعدیل کنند ی سیستم ایمنی است این داروها پنج نوع اند:
1. اینترفرون بتا-1 با نام تجاری اونکس، سینووکس، رسیجن و ربیف
2. اینترفرون بتا-1 با نام تجاری بتاسرون و بتافرون
3. گلاتیرامراستات با نام تجاری کوپاکسول
4. میتوکسانترون که یک تضعیف کننده ی سیستم ایمنی است.
5. انتی بادی مونوکلونال. این دارو ها، داروهای تعدیل کننده ی سیست ایمنی هستند و برخی هم تضعیف کننده سیستم ایمنی می باشند.
منابع
سید مسعود نبوی، شهریار پور فرزام و حسن قاسمی. مجله ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران دوره ی هفت سال 1385/. بررسی اپیدمیولوژی سیر بالینی و پیش اگهی در 203 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده ی به بیمارستان سید مصطفی خمینی تهران در سال 1381
سحرناز نجات، علی منتظری، کاظم محمد، سید رضا مجدزاده، نازنین سادات نبوی، فرهاد نجات و .... بررسی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تهران در مقایسه با جمعیت سالم شهر تهران. مجله ی تخصصی اپیدمیولوژی ایران، 1385، دوره ی 1، شماره ی چهار، صفحات 24-19
ترجمه چکیده مقاله
بررسی مولتی پل اسکلروزیس با شروع در دوران کودکی: گزارش 21 مورد در تایوان
مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری التهابی در سیستم عصبی مرکزی است که در ان دمیلینیزه شدن اعصاب مرکزی اتفاق می افتد. گرچه شیوع مولتیپل اسکلروزیس در دوران کودکی در اسیا نادر گزارش شده است. این گزارش تجربه ی ما را در مورد بیست و یک بیمار مبتلا به ام.اس شامل 15 زن، 6 مرد ، با میانگین سن 4.5 تا 12.5سال بیان می کند.ام.ار.ای درگیری بازال گانگلیون ها را 33.3درصد بیماران نشان داده است. تصویر برداری عصبی و ارزیابی های نوروفیزیولوژیکی درگیری عصب اوپتیک را در 13 بیمار؛ 62درصد اشکار کرده است. فقط یک بیمار درگیری از فرم چشمی نخاعی را داشت. هجده بیمار؛ 86درصد دوره ی عود و فروکش کننده ی بیماری را داشتند. سه بیمار؛ 14درصد دوره ی پیشرفت ثانویه را داشتند. سه بیمار؛ 14درصد که تشخیص داده شدند که دچار انسفالومیلیت حاد منتشره هستند به ترتیب مولتیپل اسکلروزیس را 4 ماه، 2 سال و شش سال بعد بروز دادند.
در نتیجه بیماری مولتیپل اسکلروزیس دردوران کودکی در تایوان به صورت درگیری چندعلامتی رخ می دهد و درگیری عصب بینایی و درگیری بازال گانگلیون، بیشترین فرم درگیری می باشد. گرچه فرم درگیری عصب بینایی به صورت چشمی نخاعی در تایوان بسیار نادر است.
تجربه ی ما نشان می دهد از احتمال بروز بیماری در افرادی که مبتلا به انسفالومیلیت حاد منتشره هستند نباید چشم پوشی شود.
Multiple sclerosis with childhood onset: report of 21 cases in Taiwan.
Weng WC, Yang CC, Yu TW, Shen YZ, Lee WT.
Abstract
Multiple sclerosis is an inflammatory demyelinating disease of the central nervous system. However, the clinical features of childhood-onset multiple sclerosis in Asia have been rarely reported.
This report presents our experience in 21 patients with multiple sclerosis (15 females, 6 males, mean age 12.4 +/- 4.5 years) in Taiwan with the onset age before 18. The most common presenting symptoms were limb weakness (62%) and visual disturbance (43%).
Poly-symptomatic presentations were found in 16 (76%) patients. Magnetic resonance imaging demonstrated basal ganglion involvement in 33.3% of the patients. Neuroimaging and neurophysiologic evaluations revealed optic nerve involvement in 13 (62%) patients.
Only one child had the optico-spinal form. Eighteen (86%) patients had a relapsing remission course, whereas three (14%) patients had secondary progressive course. Three (14%) patients initially diagnosed with acute disseminated encephalomyelitis developed multiple sclerosis after 4 months, 2 years, and 6 years, respectively.
In conclusion, childhood multiple sclerosis in Taiwan is frequently poly-symptomatic, and is characterized by a higher ratio of optic nerve and basal ganglion involvement. However, the optico-spinal form of multiple sclerosis occurs rarely in children in Taiwan. Our experience suggests that the chance of relapsing should not be overlooked in patients presenting with clinical and neuroimaging findings suggestive of acute disseminated encephalomyelitis
بخشی از فعالیت های یادگیری های بالینی ملیحه یازرلو در کارآموزی در عرصه پرستاری کودکان

بسم الله الرحمن الرحیم