دانش پرستاری: از کلاس درس تا جامعه

استئوپنی نوزادان یک بیماری شناخته شده است که باعث می شود نوزادان تازه متولد شده مستعد به شکستگی های پاتولوژیک شوند. شایع ترین علت استئوپنی نوزادان و نوزادان نارس در معرض خطر، کمبود مواد معدنی است که منجر به اختلال در تشکیل استخوان می شود

سایر عوامل خطر استئوپنی نوزادان :

•    تغذیه وریدی طولانی مدت

•    بیماریهای مزمن مانند برونکوپنومونی ریوی

•    دیسپلازی

•    سندرم روده کوتاه

•    نوزادانی که دیورتیک های طولانی مدت و یا کورتیکواستروئیدها را مصرف کرده اند

•    کسانی که مبتلا به اختلالات عصبی عضلانی هستند.

نارسی یکی از عوامل خطر مهم در استئوپنی نوزادان است   زیرا انتقال جفتی کلسیم و دریافت فسفر بعد از هفته 24 حاملگی بیش از دوسوم قبل از این زمان است.

یافته ها نشان داد که فقدان تحریک مکانیکی منجر به افزایش تحلیل استخوان، کاهش توده استخوان و افزایش دفع کلسیم از ادرار می شود.

•    مصرف داروهای مختلف در نوزادان بیمار باعث افزایش خطر استئوپنی می شود برای مثال در نوزادان پره ترم استفاده طولانی مدت از متیل گزانتین و داروهای دیورتیک مانند فورسماید باعث می شود دفع ادراری مواد معدنی که برای رشد استخوانی نیاز است افزایش یابد.

•    هم چنین استفاده از دوز بالای کورتیکوئیدهای سیستمیک منجر به نقص استخوانی می شود.

•    مطالعه بر روی حیوانات نشان داد که مهار فعالیت استئوبلاست ها و سنتز DNA با استروئیدهای سیستمیک high dose دیده شده است.

در حالی که یافته های بالینی نشان داد بعد از سه هفته درمان با دگزامتازون سیستمیک میزان سرمی آلکالین فسفاتاز و استئوکالین کاهش می یابد.

•    حمایت کافی از نظر مواد معدنی برای رشد استخوانی نوزادان خیلی کم وزن مشکل شده به دلیل نیاز نسبتا بالا و محدودیت های چند گانه. بنابراین نظارت بر غلظت کلسیم و فسفر موجود در گردش خون در نوزادان پر خطر مثل نوزادان VLBW لازم است.

غلظت عمده کلسیم بین 2.05 تا 2.75 میلی مول در لیتر و فسفر بین 1.87  تا 2.91  میلی مول در لیتر برای جلوگیری از استئوپنی باید باشد.

•    به منظور افزایش جذب گوارشی کلسیم و فسفر به نوزادان VLBW ویتامین D  می دهند؛ حداکثر 400 واحد.

•    نوزادان مبتلا به استئوپنی باید با استفاده از نشانگرهای زیستی از قبیل فسفات سرم به دقت تحت کنترل قرار گیرند. در این نوزادان شکستگی های پاتولوژیک به راحتی ممکن است رخ دهد. این نوزادان باید تحت مراقبت بیشتری قرار گیرند و از فیزیوتراپی شدید اجتناب شوند.

•    عوارض تزریق های جداگانه کلسیم و فسفر:

•    Hypercalcemia

•    Hyperphosphatemia حلقوی

•    افزایش ادرار و غلظت AMP  در طول تزریق فسفات همراه با افزایش پاسخ غده پاراتیروئید

•    کاهش BMC و ناکافی بودن تأمین گردش قلیایی فسفاتاز و 1.25 دی هیدروکسی ویتامین D از ویژگی های رادیولوژیک نرمی استخوان است.

•    نوزادان نارس به طور معمول قادر به جذب بین 60 و 70درصد کلسیم ازشیر انسان هستند. با این حال محتوای فسفر به میزان جذب کلسیم تأثیر می گذارد. مکمل شیر با کلسیم و فسفر مؤثرتر است.

•    یک مطالعه نشان داد که استفاده از مکمل های خوراکی فسفات به مقدار 50 میلی گرم درروز برای جلوگیری از نوزادان VLBW کافی است.

•    نیروهای مکانیکی وارد بر اسکلت درحال تشکیل نقش مهمی در ایجاد نرمی استخوان دارد.

•    برخی از محققان اثرات تمرینات روزانه را درجلوگیری از نرمی استخوان مطالعه کرده اند که شامل فشرده سازی ملایم و حرکات اندامها است و این ورزش های منظم با افزایش بیشتری در وزن بدن، طول استخوان ساعد، ناحیه استخوان، محتوای مواد معدنی استخوان و بافت بدون چربی همراه بود.
•    DEXA
•    یکی از ابزار پژوهش برای ارزیابی تراکم معدنی استخوان در اطفال و نوزادان است. درمان قطعی استئوپنی دشوار است.

•    پیش گیری و تشخیص زودهنگام استئوپنی کلید مدیریت موفق این بیماری در نوزادان است.

•    تشخیص زودهنگام این بیماری بااستفاده از نظارت های متابولیسم استخوان است. بنابراین این موضوع در جمعیت در معرض خطر اهمیت دارد. در این بررسی ما نوزادان در معرض خطر بالا را شناسایی می کنیم و با استفاده از روش ها پیشرفت بیماری را به حداقل می رسانیم.

منبع
 Reference: HK J Paediatr  new series  2007;12:118-124
دانشجوی مامایی: زهرا طیب لی . واحد درسی نوزادان

این متن هنوز ویرایش نشده است.